Nagrany w 1962 roku podczas pobytu artysty w Europie, dokumentuje okres jego twórczego odrodzenia, ukazując muzyka w doskonałej formie artystycznej. To pozycja obowiązkowa dla słuchaczy pragnących obcować z czystą wirtuozerią i niespotykaną energią jazzu w jego najbardziej klasycznym, a zarazem drapieżnym wydaniu.
W warstwie muzycznej album jest kwintesencją bebopu i hard bopu. Powell, wspierany przez znakomitą sekcję rytmiczną, prezentuje styl, który na zawsze odmienił rolę fortepianu w jazzie – przenosząc szybkie, karkołomne linie melodyczne charakterystyczne dla saksofonu na klawiaturę. Muzyka jest pełna brawurowych improwizacji, zaskakujących zwrotów akcji i głębokiego, emocjonalnego zaangażowania, które było znakiem rozpoznawczym artysty.