Płyta ta stanowi absolutny fundament tzw. nurtu "Mentai Rock", będąc jednym z najbardziej buntowniczych i surowych albumów w dorobku formacji prowadzonej przez charyzmatycznego wokalistę Ryo Ishibashiego. To muzyczny manifest wolności i samookreślenia, który w unikalny sposób połączył punkową drapieżność z klasycznym rock'n'rollowym sznytem, znacząco rozszerzając granice japońskiej muzyki rockowej tamtej dekady.
Muzycznie album tętni niesamowitą energią i napięciem, generowanym przez zwarty, niemal agresywny zespół, który idealnie kontrapunktuje emocjonalny wokal Ishibashiego.
Materiał jest znacznie bardziej bezkompromisowy niż dominujący wówczas w Japonii pop i soft rock. Zamiast wygładzonej produkcji słychać surowość, mocny rytm i gitarową agresję, podkreślającą buntowniczy charakter zespołu. Nagrania oddają klimat wielkiego miasta – pośpiech, napięcie społeczne i potrzebę ekspresji, które w tamtym czasie stawały się coraz ważniejszym tematem w japońskiej muzyce młodzieżowej.