PRISM - Prism / JPN 1977

Od pierwszych minut słychać zespół, który doskonale wie, dokąd zmierza. Muzycy nie próbują kopiować amerykańskiego fusion – czerpią z niego inspirację, ale od razu budują własne brzmienie. To właśnie ta pewność siebie sprawia, że album po blisko pięćdziesięciu latach nadal robi tak dobre wrażenie. Ciekawym pomysłem było podzielenie płyty na dwie wyraźnie różniące się części. Strona Soft Side pokazuje bardziej melodyjne, przestrzenne oblicze zespołu, pełne eleganckich harmonii i spokojniejszego klimatu. Hard Side przynosi znacznie więcej energii – gitarowe pojedynki, mocniejszy jazz rock i progresywne zacięcie. Dzięki temu album ani przez chwilę nie staje się przewidywalny, a każdy kolejny utwór odsłania inne oblicze PRISM. Na pierwszy plan wysuwa się oczywiście Akira Wada, którego styl gry już wtedy był niezwykle charakterystyczny. Nie imponuje samą szybkością – znacznie bardziej liczy się u niego melodyka, świetne wyczucie frazy i umiejętność budowania napięcia. Obok niego znakomicie wypadają Daisaku Kume, Ken Watanabe, Rika Suzuki, a gościnny udział Katsutoshiego Morizono dodaje kilku kompozycjom rockowego pazura. To muzycy, którzy słuchają siebie nawzajem, dlatego całość brzmi tak naturalnie.

Jest w tej płycie coś, co trudno opisać technicznym językiem. To entuzjazm ludzi, którzy właśnie odkrywają własne możliwości. Nie wszystko jest jeszcze tak dopracowane jak na późniejszych albumach, ale właśnie dzięki temu Prism ma w sobie świeżość i spontaniczność, której nie da się wyprodukować w studiu. Słuchając tego albumu łatwo zrozumieć, dlaczego PRISM tak szybko stał się jednym z filarów japońskiej sceny fusion. 

• PRISM
• Prism
• Polydor Japan
• Akira Wada
• Daisaku Kume
• Ken Watanabe
• Katsutoshi Morizono
• Japanese Fusion
• jazz fusion
• jazz rock
• progressive fusion
• kolekcjonerski winyl
• japońskie wydanie LP